Пт10202017

Няхай прыйдзе ў сэрцы cветлая велікодная радасць!

ПасхаНеба засцяць хмары, круціць вецер, а мы тулімся ў цёплыя паліто, хаваемся пад парасоны, з нецярпеннем запытваючы адзін у аднаго: калі ўжо, калі?.. Пры гэтым упэўненыя: вось-вось, адно імгненне, і – вясна, а з ёю – свята Вялікага дня. Сонца прыйдзе на змену хмарам, цяпло – холаду, з-пад кажуха пажухлага лісця праб’ецца жывая траўка, жыццё пераможа смерць. Так будзе абавязкова, бо так створаны Богам свет.

У лёсе 79-гадовай жыхаркі вёскі Дроздава Ганчарскага сельсавета Ядзвігі Шалтыс было многа добрага: яна нарадзілася і вырасла ў добрай вясковай сям’і, выйшла замуж за добрага чалавека, была з ім шчаслівая, нарадзіла траіх добрых дзетак, дачакалася пецярых унукаў, чацвярых праўнукаў. Было ў яе жыцці і шмат болю: вось ужо 24 гады, як засталася ўдавою, чатыры месяцы, як пахавала дачку… У вянок яе лёсу ўпляліся і горыч, і радасць імгненняў, і спакой... Але ў кругазвароце дзён нязменна штогод, вясной, наступае адзін асаблівы дзень, калі, насуперак усяму, у сэрца ўсяляюцца радасць і вера ў лепшае.

– Кожны раз, як жывыя, паўстаюць успаміны дзяцінства і маладосці, калі з заміраннем сэрца ўсе мы чакалі Вялікадня, – расказвае Ядзвіга Аляксандраўна. – Пасціліся: гатавалі саладуху (кіслы напой, які гатаваўся на аснове закваскі з жытняй ці грэцкай мукі) і елі яе з бульбай. Напярэдадні Вялікадня рыхтавалі велікодны стол: варылі мяса (потым у той вадзе адварвалі кіслую капусту), каўбасы, гатавалі масла, сыр, хрэн, фарбавалі яйкі. Тата запрагаў каня, і мы ўсёй сям’ёй ехалі да касцёла ў Ельню (пад Беліцай).
Як нешта святое, Ядзвіга Шалтыс захоўвае тую памяць і тыя пачуцці. А самі велікодныя традыцыі ахвотна перадае ў спадчыну маладому пакаленню. Яна жаданы госць на мерапрыемствах у Ганчарскім Доме культуры. Сёлета тут адкрылася “Гасцёўня Васіля і Ганны”, дзе адраджаюць народныя традыцыі, – вопыт Ядзвігі Аляксандраўны вельмі запатрабаваны. Дарэчы, на сёлетнім раённым свяце “Спазнай смак сваёй кухні” Ганчарскі Дом культуры прэзентаваў менавіта велікодны стол, накрываць які навучыла Ядзвіга Шалтыс.

Напярэдадні свята Вялікадня ў госці да Ядзвігі Аляксандраўны завіталі ўдзельнікі клуба “Вясёлы дворык” Каця Новік і Антон Шмукста (на здымку) – каб пераняць не толькі тонкасці мясцовых велікодных традыцый, але і настрой, кроплю шчырай радасці. “Адчуць яе сёння можа кожны з нас, – вучыць Ядзвіга Аляксандраўна. – Дастаткова проста адкрыць свае сэрцы і прыняць у іх чыстае, светлае, добрае, што нясе нам свята Вялікага дня”.

IMG 0067

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить

 

Наши блоги: 

Из личного блокнота

petrul
Блог Людмилы Петрулевич

Открытый микрофон

pin
Блог Жанны Пиневской

Строчки без точки

rus
Блог Виктории Русилевич

Между делом

kudr
Блог Татьяны Кудряшовой

Житейский перекресток

Каральчук
Блог Татьяны Каральчук